forever together rozdział czwarty

Zupełnie zapomniałam o tym co działo się w drugim pokoju. Leżałam wpatrując się w sufit, myśląc o tajemniczym chłopaku, jak wygląda i kim dla mnie będzie. Czy to będzie dłuższa znajomość czy jednorazowe spotkanie? Nawet nie wiem kiedy usnęłam.

Obudziłam się, była 10. Przetarłam oczy i udałam się w stronę kuchni by zjeść jakieś śniadanie.
Przy stole spotkałam loczka, między nami panowała niezręczna cisza. Delektowałam się płatkami, kiedy chłopak zaczął:
- przepraszam za wczoraj.- spojrzał na mnie.
- nie ważne, możesz przyprowadzać kogo chcesz, to też twój dom.- powiedziałam z pełną buzią.
Po posiłku pobiegłam do pokoju, by wybrać coś idealnego do ubrania. Wybrałam dwa komplety, jednak nie mogłam się zdecydować.
- Harryy!.-krzyknęłam, stwierdziłam że on mi najlepiej doradzi w końcu jest mężczyzną. Stałam w samej bieliźnie.
- co?-wbiegł chłopak do pokoju.- wow..wyglądasz..- chłopak podszedł bliżej, objął moje półnagie ciało.- może zostaniemy takimi wyjątkowymi przyjaciółmi?
- Harry.. nie.- odepchnęłam loczka.- co mam ubrać?- pokazałam na łóżko gdzie znajdowały się dwa komplety ubrań.
- nie ubieraj niczego, mi pasujesz taka.- uśmiechnął się.
- Tobie, ale Chrisowi nie, chyba nie.
- co za Chris?- chłopak zrobił krok w tył, i zmierzył mnie wzrokiem.
- przyjdzie dzisiaj, Demi mnie z nim umówiła.-odpowiedziałam, udając że jego reakcja nie zrobiła mnie żadnego wrażenia.- to które?
- to klik - pokazał palcem i wyszedł.
Wzruszyłam ramionami i zaczęłam przygotowywać się do spotkania, mało czasu nie zostało.

~Harry~ 



Z jakim Chrisem się ona umówiła ? Ta wiadomość wyprowadziła mnie z równowagi, nie wiem dlaczego, po prostu ciężko było mi słuchać że w jej życiu ktoś się pojawił, że nie jestem najważniejszą osobą. No tak ja miałem Olivie, ale to nie było tak jak się wszystkim wydaje.

~Em~

- Harry, otworzysz? -krzyknęłam z łazienki w momencie kiedy usłyszałam dźwięk dzwonka do drzwi.

-oczywiście.- usłyszałam znudzony głos.

Kiedy wyszłam z łazienki, ukazała mi się postać nieziemsko przystojnego chłopaka, miał założony krawacik i włosy w idealnym nieładzie.

- Ty pewnie jesteś Chris?- uśmiechnęłam się, podchodząc bliżej.

- tak.- chłopak złapał moją dłoń i ucałował ją.

- gdzie idziemy?- spojrzałam w oczy chłopakowi, zupełnie zapominając że Harry stoi obok.

- ja jestem Harry, może zostaniecie tutaj?- wtrącił się chłopak. Z mojej twarzy uśmiech spadł, liczyłam że Chris odmówi, przeliczyłam się.

- no możemy.- odpowiedział chłopak, ta odpowiedź chyba była wywołana niezręczną sytuacją. Harry ruszył przodem do salonu. Zostałam na chwilę z niebieskookim chłopakiem w przedpokoju.

- kim on dla Ciebie jest?- spojrzał na mnie mój nowy przyjaciel.

- wrednym współlokatorem.-moja mina mówiła sama za siebie,  byłam zła na Stylesa.

Siedzieliśmy od 15 minut na kanapie w salonie, pomiędzy mną a Chrisem siedział loczek, próbując cały czas podtrzymywać temat. Nie wytrzymałam.

- Chris wychodzimy.- wstałam i podałam chłopakowi dłoń by także wstał.

- co? Dlaczego?- zapytał oburzony Harry.

- my porozmawiamy wieczorem.-burknęłam.

- ups.. załagodź ją jakoś proszę.- szepnął loczek do mojego przystojniaka

-słyszałam..

Wyszliśmy z domu, odetchnęłam z ulgą wreszcie mogłam normalnie zacząć rozmawiać z Chrisem.

- gdzieś Cię już widziałam.- zastanawiałam się skąd kojarzę chłopaka.

- ja Ciebie chyba też.- zmierzaliśmy w stronę parku.

- jestem modelką, może w jakieś gazecie mnie widziałeś?- uśmiechnęłam się, siadając na najbliższej ławce.

~4 godziny później~

Staliśmy przed drzwiami mojego mieszkania.

- świetnie się bawiłam dzisiaj.- uśmiechnęłam się do chłopaka.

- ja też, kiedy to powtórzymy?- niebieskooki przystojniak, zbliżył się do mnie, położył swoje dłonie na moich biodrach, w brzuchu poczułam motylki a kiedy złożył na moich ustach pocałunek czułam jakby świat się zatrzymał. Po Stylesie był to jedyny chłopak przy którym moje ciało tak reagowało na dotyk.

Stałam i patrzyłam jak chłopak odchodzi, kiedy Chris zniknął z moich oczu, otworzyłam drzwi a przy nich stał Harry.

- co Ty tu robisz?- podniosłam brew.

- e ym no y.. chciałem śmieci wyrzucić? Głupie pytanie.

- to gdzie masz śmieci ? Harry ja Cię zabije za tamtą akcje.- zaczęłam podchodzić do niego a on się cofał.- Ty .. jeszcze raz takie coś i już się do Ciebie nie odezwę.- weszłam do mojego pokoju i trzasnęłam drzwiami. Przy Chrisie zapomniałam o loczku, lecz gdy przekroczyłam próg domu złość wróciła.

- Harry kretynie, jak mogłeś?- krzyczałam na niego, nigdy się nie kłóciliśmy. Ciężko było mi wypowiadać takie słowa jednak zranił moje uczucia.

- jesteś egoistką, wiesz o tym?- krzyczał również chłopak z burzą loków.

- fajnie wiedzieć.- zamknęłam się w sypialni. Do moich oczu nagromadziło się mnóstwo łez, pierwszy raz padły takie słowa. Nie znałam Harrego z takiej strony, naszła mnie nawet myśl czy nie zerwać jednak nie mogłam. Za bardzo moje uczucia były do niego przywiązane. Modliłam się teraz tylko żeby on nie podjął decyzji o zerwaniu. Nie przeżyłabym tego.

- Em..- zapukał chłopak w drzwi i lekko je uchylił.- przepraszam.. nie chciałem, to moja wina.

- w porządku, nie ważne.- otarłam łzy.

Chłopak już nie co pewniej podszedł do mnie i usiadł obok.

- nienawidzę się z Tobą kłócić, a zwłaszcza na taką skale.- chłopak zbliżył się i przyłożył swoje czoło do mojego. - Kocham Cię, bardzo bardzo.

- Ja Ciebie też.- musnęłam jego wargi, a on odwdzięczył mi się czułym pocałunkiem.

Z rozmyślań wyrwał mnie krzyczący moje imię Harry.

- co jest?- wyszłam z pokoju.

- Cześć moja dziewczyno.- uśmiechnął się do mnie blondasek zwanym Niallerem.

- dziewczyną ?- spojrzałam pytająco na loczka.

- to efekt twojego wieczoru, nie tylko mi dałaś nadzieje.- uśmiechnął się.


_________________________________________________________

Mam nadzieję, że się podoba. Jestem rozdział do przodu, więc jeśli chcecie go przeczytać zmotywujcie mnie swoimi komentarzami <3